Terörle ilgili çarşaf çarşaf yazılar yazılsa bitmez, yaptıkları eylemler, saldırılar, genç, yaşlı, çoluk, çocuk demeden haince kurulan tuzaklar, canlı bomba eylemleri ve daha akıl almaz nice planlarıyla gözlerini kırpmadan binlerce on binlerce cana kıydılar…
Bu vatansız hainler, yine boş durmayıp hafta sonu Kayseri’nin develi ilçesinde Veteriner Bozlağan’ı ensesinden silahla vurularak öldürülüp aracını gasp edip Ankara İçişleri Bakanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü giriş kapısı önünde, teröristlerden biri kendini patlatarak eylemlerini gerçekleştirdiler ve orada da iki polis memuru yaralandı. Diğer terörist ise emniyet güçleri tarafından etkisiz hale getirildi.
Bu teröristler önce Kayseri’ye nereden geldiler ve burada Veteriner Bozlağan’ı öldürüp kara yoluyla, çalıntı arabayla Ankara’ya gidiyorlar, teröristler Ankara’ya gidene kadar öldürdükleri kişinin ve çalınan arabanın hiç mi ihbarı yapılmadı, aile bu konuda neden bu kadar pasif kaldı, hiç mi şüphe uyandıracak durumları olmadı, Ankara’ya gidene kadar yol denetimine hiç mi takılmadılar, yol kontrolü, güvenlik denetimi ne kadar sıkı tedbirlerde yapılıyor, bu kadar rahat bir şekilde trafikte cirit atabiliyorlar, sorular, sorular yine cevapsız kalacak bir sürü sorular var.
Önceden planlanmış bir eylemi mi, yoksa birilerinin talimatıyla mı hareket edildi ve saldırının engellenmesi plana dahil miydi? Kafada soru işaretleri, tabi haklı olarak bunları sorgulamamız lazım Yine gencecik bir vatan evladı terörün pis emellerine karşı kurban gitti. Güzeller güzeli bir eş ve altı aylık bir evlat bıraktı geride. Ne acıdır ki her zaman olduğu gibi bürokratlar yine “terörü lanetliyoruz” diye sözde kalan üzüntülerini dile getirecekler… Ateş düştüğü yeri yakarmış…
Bu acının tarifi olamaz Bir anne-babanın içine ateş düştü, ocağı söndü. Şimdi siz ne kadar lanet okursanız okuyun bu anne-babanın acısına tercüman olamazsınız, o minik yetim kalan bebeğin babasız geçen günlerini telafi edemezsiniz, o dul kalan gencecik eşin gözlerindeki sönen ışığı tekrar yakamazsınız, ne olduğu, kim olduğu belirsiz iki it tarafından öldürülen eşin son bakışı kalacak hafızasında ve o acıyla artacak içindeki kini nefreti.
Bu acı olaylarının bitmesi hepimizin büyük dileği daha kaç ailenin ocağı yanacak, daha kaç evlat hainlerin hedefi olacak,
Önceleri Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine tayini çıkan memur ve o bölgelere giden askerleri aileler dönüş gününe kadar korku içinde beklerlerdi, çünkü terör hep oralarda dağlık bölgelerde konuşlanmışlardı. Yani hep öyle biliyorduk.
Bir yakınımız yada tanıdığımız o bölgelere gittiğinde dönmeyecekmiş gibi gelirdi. Şimdi evden çıktığımız an korku başlıyor, nelerle karşılaşacağımızı bilmediğimiz için, nerden geldikleri belli değil, Türkiye’nin her bölgesinde, her ilinde meydana çıkabiliyorlar, sınırlarımız desen kevgire döndü giren çıkanın haddi hesabı yok, sorgulayan yok, nereden geldin diyen yok, mülteci adı altında o kadar çok terörist girmiştir ki içimize şaşırmamak lazım.
Bu konuda suçlu aramamız gerekirse;
Evet arayalım, suçlu içimizde
Suçlu koltuk sevdasına düşmüş olanlar,
Suçlu yıllardır bu konuyu hafife alanlar,
Suçlu bu acının tarifini bilmeyenler…
Ve suçlu bu ülkeye elini kolunu sallaya sallaya girenlere izin verenler…
Bakalım bunun altından neler çıkacak bekleyip göreceğiz…