Bugün “tatava”, yarın “arife”. Pazartesi bayram… Kimine göre “Şeker Bayramı”… Bazılarına göre “dört dörtlük Ramazan Bayramı”; Şeker de nereden çıkıyor? Bu nedenle, “emre itaat” gerekir, diyenler de var…
***
Aslında; biz zarfa değil mazrufa bakarız. Ha “Şeker” ha “Ramazan” ne çıkar. Tartışma çıkınca, merak ettik aslını öğrenmeye çalıştık. İşin garibi, gerçek adı, Ramazan değil, “Fıtr Bayramı”ymış (ıyd-i fıtr) , Yani “fitre bayramı” demekmiş…
***
Şimdi ne diyorlar bilmem… Nitekim, Bayram namazlarına koşa koşa gittiğimiz yıllarda, müezzin efendi, sesli niyet ederken; “… iki rekat fitre bayram namazına, uyun hazır olan imam efendiye. Allah ü ekber!” derdi.
***
Sağ olsunlar, Diyanet sayesinde camiden uzaklaştık! Cenaze dışında camiinin semtine uğramaz olduk… Bir Cumhuriyet kurumu düşünün “kurucusu” yüce Atatürk’ü ağzına almıyor. Onu, yok sayıyor; kürsülerden ona “hakaret” edenlerin haberini duyuyoruz, sık, sık…
***
O nedenle, bu zihniyet uzaklaşmadığı sürece, “saçma-sapan” ve Emevi mesajlarını dinlemeye ihtiyacım yok. Camiye gitmeye de… Hem unutmayın, yeryüzünün her yeri bir ibadethane...
***
Bu sene Ramazan boyunca, Kayseri’de, Başkan Büyükkılıç’ın resmi olan ve “Hoş geldin ya şehr-i Ramazan!” yazan boy boy afişleri gördük… Kale surlarına kadar asılmıştı, Başkanın mesajı… Garibime gitti, bu afişi kim hazırladı? Sadece, “Hoş geldin Ramazan!” dense, başkanın fotoğrafı konmasa olmaz mıydı?
***
Hem, burada “şehr” sözcüğünün “takvim ayı” anlamına geldiğini kaç kışı biliyor acaba? Elbette, “şehir” anlayıp, terkibe bir anlam veremeyen kıyamet gibi…
***
Bu afiş bana, bir anekdotu hatırlattı… Şüphesiz, yetkin bir uluslararası siyaset uzmanı Prof. Dr. Hüseyin Bağcı (ODTÜ) bir anısında anlatmıştı… Hocamız, bir toplantıya katılır. Toplantı arasında, bir Suudi meslektaşı yanına yaklaşıyor; “Hüseyin Hoca, biz sizler gibi olmak isterken, sizlerin bizim gibi olma isteğinizi anlayamıyoruz!”, diyor.
***
Hatırlar mısınız; bu sezon “Hacca”, kadınların tek başına gelebileceği konusunda “fetva” verdi Suudi yetkililer. Youtube girin, kadınların bırakınız hacca tek gitmesini, evinden dışarı tek başına çıkamayacağına dair verilen vaazlar, fetvalar kıyamet gibi…
***
Dönelim başa… Zenginin fakire destek olması; dayanışma ruhu anlamına gelirmiş ama Ramazan ayının sonunda olduğu için Ramazan Bayramı da denebilirmiş… Bizler de “Şeker Bayramı” diyoruz, ne var bunda? Öyle ya, ağızlar şeker gibi tatlı olsun!.. Ağzımızın tadı bozulmasın.
***
Bir de, “Şeker Bayramı” sözü sadece bize yani “Türklere” aitmiş. O halde, izin verinde bu ismi de yaşatalım. Asıl kültürü korumak budur. Bir “Türk” olarak korumaya geçiyorum, “kalplerimizin hasta” olduğu sözüne inat “Şeker Bayramınız” kutlu olsun, diyorum...
***
Şehit cenazelerinin yoğunlaştığı; siyaset jargonunun sığlaştığı bir dönemde idrak ettik Ramazan’ı… Bayrama da böyle bir atmosfer de giriyoruz… “Acılı Bayram” da diyebiliriz… Kolay değil, canları kaybetmek… Derler ya, ateş düştüğü yeri yakar… Derler ya; “Allah kimseye evlat acısı göstermesin!”
***
Mezar ziyaretleri yapılacak… Cümle geçmiş hatırlanacak… “Bidat” diyenlere itibar etmeyin. Unutmayın, mezarlıklar bir toplumun hafızası. Gözümüz gibi korumalıyız onları. Yatanların aziz ruhlarına bir Fatih gönderilecek… Kabrin üzerine su dökülecek, otlar temizlenecek… Bunu bile çok görenler bir bir ortaya çıktı yine bu Ramazan’da… Neymiş efendim; “bidatmiş”… Mezar ziyaret edilmezmiş… Hadi, oradan… Din, babalarının malı sanki.
***
Bu “şirkmiş”, “küfürmüş”… Hadi canım sizde… Vehabi bozuntuları… Dedelerinin Osmanlı’ya yaptıkları yetmiyormuş gibi, şimdi de “torunları” boy göstermeye başladı, ülkemizde…
***
Mis gibi, mezarımızı ziyaret ederiz, yedi ceddimize dua ederiz; “kainatın efendisinden” de yardım ve “şefaat” dileriz… Ne olursa olsun bu bir Türk örfü. Bu örfü yaşatmak hepimizin görevi. İnsanların kafasını, gönlünü ifsad etmeyin… Bırakınız insanlar, inançlarını yaşasın…
***
Herkesin Şeker Bayramını kutlar sağlık ve mutluluklar dilerim… Allah herkese huzur versin; içinde bize de…