Masumiyet, Dünyada en çok çocuklara yakışıyor. Hiçbir çocuğun duygularında hinlik olmaz, şeytani düşünceler taşıyarak kimi dolandırsam diye plan yapmazlar, yaşadıkları şehri talan etmezler. Büyüklerin her türlü suçu, talanı, irtikabı, yolsuzluğu, çocuk tacizini ve riyakarlığı yaptıktan sonra, ben masumum Hakim bey demeleri ve aklanmaya çalışmaları sahte olduklarının kanıtıdır. Çocukların sevgilerinde çıkar ilişkisi bulamazsınız, isteklerinde aç gözlülük olmaz, ihtiyaçları stokçuluk barındırmaz, masumiyetleri analarının ak sütü kadar saf ve beyazdır.
Büyüklerin acımasızlığı ve gaddarlığı olmasa, doğuşundan belirli bir yaşa gelene kadar, yani içlerine şeytan kaçırılmadığı sürece çocukların yüzündeki masumiyet, Dünyamızdaki tüm Savaşları durdurmaya ve pislikleri yok etmeye yeterli olur. Gelişmiş Ülkelerin Liderleri, Dünyaya en son teknoloji ile üretilen silahları pazarlamak isteği ve şehveti varken, yoksul ve gelişmekte olan Ülkelere, ileri Demokrasi getirme isteği ile işgal ettikleri topraklarda büyüyen çocukların yüzündeki masumiyeti görebilirler mi?
Tetiğe dokunan parmaklara, işkenceye ve tecavüze yeltenen ellere emir veren Siyasetçilerin sevgili yalakaları, o gün kaç kadının ve de çocuğun öldürüldüğünü ya da tecavüze uğradığını bilmeksizin, elleriniz patlayana kadar alkış tutarsanız, sen en büyüksün, eşin ve benzerin yok senin diye gereğinden fazla itibar ederseniz, o Lider masumiyeti bulabilir mi çocukların gülümsemesinde?
Büyüklerin her ortamda dışladığı ve yok saydığı çocuklar, sokakta dilendirilen veya mendil sattırılan çocuklar, organ mafyasının kucağına terk edilen çocuklar, değerler eğitimi adı altında simsarlara ve tacizcilere emanet edilen çocuklar ve insan olmayan yobazların koynuna sokulan çocuklar, her türlü saygıya ve minnet duygusuna senden daha çok layıktırlar. İki şey senin gözünü kör etmiş, makam hırsı ve haram para. Bir çocuğun yüzüne bakmak, onun gözlerindeki ışığı görmek ve küçücük şeylerle mutlu olduklarını anlayabilmek repertuvarında var mı? Sen çocukların saflığını ve masumiyetlerini göremezsin birader, yorma kendini.
Kendimizi zaman zaman soktuğumuz kalıplardan birisi olan sahtelik, yalancıktan gülümsemek, istemeden mutlu gözükmek, asla göremezsiniz çocuklardaki o masumiyette. Çocuklar yalnızca isterlerse güler, isterlerse ağlarlar, timsah gözyaşları dökmezler, her zaman gerçektirler. Eğer çocukların bizi yönetmelerine izin versek, en kısa zamanda bizleri insani duygularla donatırlar, Dünyayı yaşanası bir düzene sokarlar, Savaşı bitirir, kardeşliği tesisi ederler. Ben inanıyorum, sizde inanın.
“Diyorum ki; Dünya bir çocuk gülüşü kadar temiz ve masum olsa.” Alıntı