Yazımın başlığı “Makam Zafiyeti” ama Türk Sanat Müziğindeki makamdan hiç anlamam. İnsanlığın oluşumundan bu güne kadar ki günümüze gelinceye kadar yönetici makamında oturabilme hırsı ve arkasından, o koltuktan kalmamak uğruna verilen inanç ve kişilik zafiyeti, bu kadar olamaz, olmamalı dememe sebebiyet veriyor.
Demokratik yollarla veya şaibeyle gelmiş olsa bile, beli bükülüyor, gözü görmüyor ve melekeleri işlevini yavaşlatmış ama beni buradan uzaklaştırmaya kimsenin gücü yetmez diyor. Birilerinin omuzlarına basarak yükselen küçük insanlar, iktidarda var, muhalefette var, bürokraside var, yerel yönetimlerde var, odalarda var, derneklerde var, sporda var ve yaşamın her alanında varlar.
Makam zafiyeti içinde kaybolan insanlardan nemalanan ve çıkar elde eden azınlığın da verdiği destek sayesinde şatafatlı bir hayat yaşamayı bırakmak istemiyorlar. Makam zafiyeti içerisinde debelenen yöneticilerin, çoğunluk halkın isteğine kulak verip, koltuk hevesinden vazgeçmesi, paradan vazgeçmesi, şöhretten vazgeçmesi, egolardan vazgeçmesi ve birilerine teslim olmadan mütevazi bir yaşam sürdürmesi, aldığı eğitim durumu ve büyüdüğü aile ortamı ile uyum sağlamaz.
Yaşamının bir bölümünde güzel işler yapan, ülkesine ve topluma yarar sağlayan fakat ben bu koltuğa kilitlendim kalkmam diyen yöneticinin, toplum gözündeki saygınlığı ve uzun süre sevilebilir olması mümkün değildir.
Çünkü makam zafiyeti, farklı düşünceler içinde olmasına, bu işleri benden daha güzel yapabilecek gençler var diyebilmesine, bilimsel verilere inanmasına ve uygulamasına etrafındaki yalakalar ve kendi egoları izin vermezler.
Gelir seviyesinde ki makas inanılmaz derecede açıldı. Sistem kendinden olanları ve biat edenleri servetlere boğarken, halkın büyük çoğunluğunu bu sisteme hizmet etmeye ve razı olmaya(şükretmeye)mahkum etti. Gariban halk ise derin cefanın, yoksulluğun, tasanın, kederin ve yarına güvensizliğin pençesinde yaşarken, sen de ben bu koltuktan kalkmam diyorsun.
Bu ülkeye Demokrasiyi ya getireceğim ya da gideceğim diyen Muhalefet Lideri, gitmekten vazgeçtim diyor ve demokrasilerdeki istifa hakkını kullanmıyor.
Demokrasi, Halkın refah seviyesidir, demokrasi, adaletin eşit biçimde uygulanıyor olmasıdır, demokrasi, itibar denilerek yapılan saraylarda, alınan uçaklarda, makam araçlarında, ölçüsüzce harcamalarda ve görgüsüzce kurulan yemek masalarının etrafında toplanarak eş dost ağırlamakta değildir.
Sizin “Makam Zafiyetiniz”, oturduğunuz koltuğa yapışma arzunuz, ben varsam her şey güzel olacak söylemleriniz ve ben her şeyi bilirim inancınız demokrasi, adalet, eşitlik ve laik sistemi mezara götürdü, başınız sağolsun.