Son zamanlarda insani değerlerden o kadar uzak yaşıyoruz ki, görmemek için gözlerimi kapatıyorum veya başımı çeviriyorum, sen kör müsün diyorlar.
Sevimsizlik, saygısızlık, gerginlik, umursamazlık, kirlilik, aklınıza ne gelirse toplumun büyük çoğunluğu, sıradan bir yaşam biçimi haline getirdi. Göz zevkimi bozan çevre kirliliğine, doğa katliamına ve tüm canlılara eziyet edenleri görünce gözlerimi kapatıyorum, sen kör müsün diyor. Güler yüzle karşılıyorum, okuyorum, yazıyorum, kendi halimde mütevazi bir hayat sürüyorum. Devlete ve Millete karşı olan görevlerimi dikkat ve sadakatle devam ettiriyorum. Dışarı çık da biraz Dünya’yı gör, insanlar neler yapıyor neler, kör müsün diyor.
Kamu hakkından, insan hakkından, kul hakkından bahsediyorum. Görevini düzgün yaparsan Cennete, kötü yaparsan Cehenneme gidersin meselesi hiç değil, ahlak, vicdan ve insan olma meselesi diyorum. Senin, iş yapıyorlar, kamu yatırımı yapıyorlar ve üretiyorlar diye gördüklerinin birçoğu gereksiz veya zamansız diyorum. Önceliklerin çok iyi belirlenmesi, verilen vaatlerin yıllar sonraya uzatılmaması gerekir diyorum. Gıda ve ilacı zamanında almazsan, idarecinin hatasına ve beceriksizliğine kurban gidersen, gözünden sakındığın canını kaybedersen, dizlerine vurmanın faydası olmaz diyorum. Atı alan Üsküdar’ı geçti, kör müsün diyor.
Katliamları, cinayetleri, itlafları, tahribatı ve hava kirliliğini görmemek için ya kafamı çeviriyorum veya gözlerimi kapatıyorum. Yoksulluğu, sefaleti, çaresizliği ve mağdurluğu işaret ediyorum, rahatım çok şükür, Allah bu günümü aratmasın diyor. Etrafını görüyor musun, bakıyor musun diyorum, işsizlik var diyorum. Organizede işçi aranıyor o da iş beğenmiyor diyor, abartılı harcamalarından, şatafatlı sofralarından ve dillere destan düğünlerden bahsediyor ama konuşmalarımızın birçoğu yazılamayacak seviyede.Bu ay içerisinde hangi kitabı okudunuz, çok güzel şeyler anlatıyorsunuz, bu kadar bilgiye ancak okumakla ulaşılır, tavsiye edeceğiniz kitap var mı diyorum. Kitap çok pahalı almıyorum amagoogle amcaya sor öğren cahil diyor.
Bir zamanlar Gazeteci kılıklı birisi vardı, adı Süleyman Özışık, köşe yazarıydı. Hadi Özışık diye abisi var. Birdenbire yok oldu, belki de inzivaya çekilmiştir veya tekrar “kutsal görevine” dönmek için bir işaret beklediği yer vardır, bilemem artık. 22 Haziran 2018 tarihli yazısının başlığı “KÖR MÜSÜN BE KARDEŞİM”! Ben boşuna, “Ülkeyi bunlara teslim etmektense, yılanlarla dolu bir çukura atmak daha hayırlı olur” demiyorum arkadaş. Muhalefet Partilerinin, kendi üslubuna göre saçmalıklarını işaret etmek için, görülmesi için “kör müsün be kardeşim” demiş.
Görmemek için sarf ettiğim tüm çabalarım boşa gitti, bu adamın yazısını ve seviyesizliğini, görmemeliydim ve okumamalıydım.
