Sonbaharın soğuk yüzü ve hüzün kokan ağaçların görüntüsü, yeşilin sarıya dönüşmesi ve sararan yapraklar… İlkbaharın sıcak yüzüyle ağaçları donatan taze yeşilin her tonuyla açan, o sonbaharın serinliğiyle terk eden yapraklar düşer ağaçlardan birer birer…
Hep derler ya sonbahar hüzündür, soğuktur, ayrılıktır diye. Bana da biraz hüzün getirir sonbahar; babamı kaybettim mesela sonbaharın son günlerinde, benim için oldukça hüzünlü ve acı bir mevsimdir sonbahar. Bu bambaşka bir hüzün ve acı tarif edilemezdi… Yüreğe demir atmış gibi her yıl yaşanır bu acı her sonbahar sonunda…Diğer yandan ilk yiyenim sonbaharda doğdu, 16 Kasımdı.Hala olmanın mutluluğunu da bu mevsimde yaşadım... Sevinç ve burukluk bir aradaaynı mevsime denk geldi… Adı Mehmet, şimdilerde Diyarbakır’da mesleğini icra ediyor devletine, milletine faydalı olmak için çaba gösteriyor.Polis’tir kendisi,(Allah tüm emniyet güçlerini ve Mehmetçiklerimizi korusu)bu vesileyle iyiki doğdun Mehmedim yüzün sonbahar hüznüne bürünmesin; doğduğun ilk gün gibi ışık saç etrafına ve duyguların hep umutlu olsun…birde çok sevdiğim çocukluk arkadaşım Seher onun da doğum günü 19 Kasım o gün de onun mutluluğunu paylaşırız, mutlu yıllar Seherim (erken kutlama olsun benden) yani işte böyle karmakarışık duygular hepsini bir anda yaşayabiliyoruz….
Sonbahar bu;duygularıdeğiştiren havasıyla,sabahın serinliği, öğleye doğru yürekleri ısıtan ılıman havayla, akşamın sert karanlığıdır sanırım…
Her halini yaşarken sonbaharın; her bölgede harikalar yaratan, seyrine doyum olmayan eşsiz manzaralar sunar bizlere, doğanın tüm güzelliğini çıkartır ortaya, kah hüzün dolu kah sevgi dolu... Hüznü çağrıştırmasının yanı sıra ilham kaynağı da oluyor, şairlere, ozanlara, şiirlere konu oluyor sonbahar… Bu mevsimin hissettirdiği duygu yoğunluğunu satırlarına dizelerine, sazlarının teline vurarak içtenlikle söyledikleri nameler bazen iç yakar, bazen de hoş seda bırakır insanda… Alır götürür mazideki anılara... Arada da güzel lezzetli bir tat istersin şöyle cam kenarına oturmuş yapılmış olan orta kahvenin lezzetine vararak sohbetin dibine vurmakarkadaşınla… Başlarsın hey gidi günler heeeyyyy... O kahvenin her yudumunda geçmişten bahsedilir nedense, galiba çook özlem duyuyoruz şimdiki zamana kıyasla… Özlem duyulmaz mı? Kime sorsanız nerede o eski günler deyip bir iç çekiyor… Değişen yüz ifadesiyle anıları canlanıyordur belki… Sohbet muhabbet derken... Kalk arkadaş kalk yeter bu bi içimlik kahve sohbeti karamsarlıktan çıkalım da bir nefes alalım,park turu yapalım da görelim o sonbaharın hüzün kokan ağaçların manzarasını, iki kare resim çekelim de yeni bir anımız olsun diyerek atıyorsun dışarıya kendini…
Eeee sonbahar bu adı gibi baharın sonu onun güzel manzaralarını görelim parklarda bahçelerde öyle değimli…
Sonbaharınızı güzelliklerle geçirmeniz dileğiyle…
